ตำนานการเทปูนหล่อองค์พระพุทธรูป

 

ตำนาน การเทปูนหล่อองค์พระพุทธรูป

ของค่ายปฏิบัติธรรมอัครเบญจพล LOTUS CAMP

 

โดย อาจารย์ศุภกิจ อัครเบญจพล

 

 

 

ตำนานการเทปูนหล่อพระค่ายปฏิบัติธรรมอัครเบญจพล

 

อาจารย์พาลูกศิษย์ไปสร้างพระได้ครึ่งประเทศไทย 30 กว่าองค์แล้ว เหตุเกิดขึ้นจาก อาจารย์เป็นคนศรัทธาสายพระป่ามากโดยเฉพาะสายหลวงปู่มั่น มีอยู่วันหนึ่งนั่งสมาธิ นึกถึงหลวงปู่ลี ชอบหลวงปู่ลี ท่านมีฤทธิ์ เดช ฌาน อำนาจในการปฏิบัติ จิตมีพลัง อาจารย์มีความศรัทธาหลวงปู่มั่น หลวงปู่ลี หลวงปู่ตื้อ หลวงปู่ชอบ เพราะจิตของท่านนี่เข้มแทงทะลุจิตของมนุษย์ได้ อาจารย์ศึกษามาตลอดแต่ไม่ได้เล่าให้ใครฟัง ก็พยายามเรียนตามท่านตามตำนาน พยายามอ่านตำนาน จริง ๆ แล้ว เคยได้ไปวัดอโศการามมาก่อน ได้ไปกราบหลวงปู่ลีมาแล้ว เคยไปนั่งปฏิบัติอยู่แถวๆ นั้นเป็นประจำ

 

มีอยู่วันหนึ่ง ไปเจอตำรา ตำนาน ไม่รู้ว่าใครเขียนไว้ เขาบอกว่า  หลวงปู่ลีเคยเอ่ยไว้ว่า แม่ครัวที่วัดนี้มัวแต่หุงข้าวหุงปลาเลี้ยงพระเลี้ยงคน ไม่มีเวลาปฏิบัติธรรมและนั่งสมาธิ ตายไปอาจได้ตกนรกแน่นอน อย่ากระนั้นเลย ทำอย่างไรหนอให้พวกแม่ครัวที่วัดตายไปไม่ตกนรก เขาอุตส่าห์มาทำบุญทำทาน

 

ในตำนานบอกว่า ท่านกำหนดนิมิตไป ท่านก็เห็นว่าถ้าสร้างพระพุทธเจ้าโดยใช้ปูนเทลงไป องค์สูงขนาดตั้งแต่ 1 ต้นหญ้าคา องค์เล็กๆ ไปจนถึงองค์ใหญ่ๆ เลย เป็นมหาบุญมหากุศล พวกแม่ครัว ยายป้าเหล่านั้นจะได้ไม่ตกนรกกัน เค้าเรียกล้างเวร ล้างกรรม ล้างทุกข์ ถ้ายังไม่ตายก็อยู่ดีมีสุข ครอบครัวลูกหลานจะเจริญรุ่งเรือง

 

พออาจารย์ได้อ่านถึงแค่ตรงนี้ จากในตำนาน ก็ได้จุดประกายในตัวของอาจารย์ว่า ลูกศิษย์เราก็เหมือนกัน เขาตกทุกข์ได้ยาก เราก็อยากพาให้เขาหมดทุกข์หมดโศก เราเป็นครูบาอาจารย์ ก็อดไม่ได้ที่จะห่วงลูกศิษย์ เหมือนลูกเหมือนหลาน เหมือนญาติพี่น้อง กลัวเขาจะเจ็บไข้ได้ป่วย ไม่ร่ำไม่รวย ไม่รุ่งไม่สุข อาจารย์เลยตัดสินใจ ทำเหมือนกับหลวงปู่ลีว่า  คือ พาลูกศิษย์ไปเทปูน

 

แต่อาจารย์ต้องการให้ไปเทปูน เอากายเลือดเนื้อ วิญญาณ สังขาร ที่พ่อแม่ให้มาเป็นเดิมพัน ในการทำบุญไม่ต้องใช้เงินซื้อบุญ เพราะฉะนั้นชาตินี้ ทำบุญตามกำลังทรัพย์ ที่อาจารย์เน้นอยู่ และให้นั่งสมาธิวันละครึ่งชั่วโมง

 

ทีนี้เวลาทำบุญนี่นะครับ เอากายเลือดเนื้อ วิญญาณ สังขารที่พ่อแม่ให้มา เหมือนกับเราไปล้างเวลากรรม ให้กับพ่อแม่ด้วย อานิสงส์นี่ก็จะแรง เค้าเรียกว่าทดแทนค่าน้ำนม ความกตัญญู นี่ก็จะส่งผลถึงตัวเขาทั้งหลาย ที่พากันไปเทปูน

 

อาจารย์แอบสังเกตดูว่า ตอนไปกันครั้งแรกก็มีแค่ 10-20 คนไปกัน  อาจารย์ถือว่า มองไม่เห็นก็ช่างเขา เรื่องของบุญ เป็นนามธรรม ไม่ใช่รูปธรรม ก็ช่างเขาสักวันคงจะได้เห็น หลังจากนั้นมาก็ได้เห็นจริง ๆ ได้เจอหลาย ๆ คนเกิดปาฏิหาริย์ในการสร้างองค์พระ

 

มีผู้ชายคนหนึ่งเคยเป็นคนยากจนมาก ตอนหลังปรับเนื้อปรับตัว ได้เป็นเจ้าของบริษัท ขึ้นไปเทปูนหล่อพระกลับมา ยอดธุรกิจขึ้นไปเรื่อย ๆ จากยอดห้าล้าน หกล้าน กลายเป็นหลักร้อยล้าน เค้าก็อยู่ดีมีสุข อาจารย์ก็นึกในใจว่า คงเป็นบุญเก่าของเขาละมั้ง และต่อมาก็มาเจออีกหลาย ๆ คน บางคนตกงานมาแล้วได้งานทำ บางคนป่วยก็หายป่วย แม่ใกล้จะตายอยู่โรงพยาบาล ลูกไปทำบุญให้ เทปูนสร้างพระพุทธเจ้าก็มี

 

อาจารย์ถือว่า จะสร้างพระปางไหนก็แล้วแต่ ทุกปางก็คือ ปางหนึ่งของพระพุทธเจ้า ถือว่าบุญแรงมาก แล้วกว่าปูนจะพังนี่ องค์พระองค์หนึ่งอยู่ได้นานเท่านาน เราตายไปแล้ว พระองค์นั้นก็ยังอยู่ เขากราบเขาไหว้ เรายังได้บุญตลอด ตั้งแต่นั้นมาลูกศิษย์ก็ได้เห็น พวกที่ไม่ได้ไปก็แอบไป ไปดูว่าทำไมเค้าถึงไปกันบ่อยๆ ตอนหลังก็ไม่ต้องบอก เค้าไปกันได้เรื่อย ๆ ต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ ปากต่อปาก

 

ตอนนี้ค่ายปฏิบัติธรรมอัครเบญจพลของพวกเรานี้นะครับ ไปเทปูนจนเป็นที่เลื่องลือ ของละแวกนั้น หมู่บ้านนั้น อำเภอนั้น จนมีชื่อเสียง ได้รับเกียรติการยกย่อง ว่าเป็นคนเอาจริง อาจารย์สั่งว่า ให้ไปเทปูนอย่างเดียว ห้ามไปมีเรื่องอย่างอื่น เพราะอยากให้จิตเป็นกุศล ทำไมต้องใส่เสื้อขาว ทั้งที่บางคนก็ยังมีบาปกรรมอยู่ จริง ๆ แล้วเสื้อขาวของค่ายปฏิบัติธรรมอัครเบญจพล  เป็นเครื่องแบบเป็นเกราะกำบัง

 

ข้อ  1. คือ เรื่องศักดิ์ศรี การมีสังกัด สัญลักษณ์ บ่งบอกถึงความมีวินัย ความสามัคคีในหมู่คณะ
ข้อ  2. เป็นการบังคับให้ผู้ที่ใส่เสื้อนั้นเป็นคนดี ไปเทปูนสร้างพระอย่างเดียว เป็นพวกที่ปฏิบัติ ทำอะไรก็แล้วแต่ จะได้มีสติตลอด
ข้อ  3. เป็นที่เชิดหน้าชูตา เราได้ถูกร้องขอจากวัดต่าง ๆ ว่าขอแรงให้ไปช่วยเทปูนให้ที่วัด

 

เวลาไปที มีลูกศิษย์เป็นร้อยคนตามไป เขามีเงินมีทองขึ้นมาเยอะมากมาย บางคนไปถึง สามสิบกว่าองค์ เหมือนอาจารย์แล้วก็มี เค้าก็อยู่ดีมีสุข เงินที่ได้มาจากทำการค้า ชีวิตกิจการดีขึ้น นำมาลงขัน ทำบุญซื้อปูน ซื้อทราย ซื้ออิฐ ซื้อเหล็ก ให้กับทางวัด เขาก็ได้บุญ ทางวัดพลอยที่จะเป็นปลื้มไปด้วย ที่ท่านทั้งหลายมาร่วมอนุโมทนากัน

 

เพราะฉะนั้น ชาตินี้อาจารย์ถึงได้มีสโลแกนที่ได้บอกไว้ว่า  “รวมพล คนภาวนา สร้างพระ”  แล้วต่อไปเราก็จะทำโรงทานด้วย เพราะฉะนั้นบุญได้ ทานก็ได้

 

อาจารย์จะเน้นทำทานกับพระ กับคน กับสัตว์ ให้รักษาศีล 5 ให้ครบ และภาวนา เน้นสามข้อนี้เป็นพื้นฐาน  จะเกิดสติ เกิดปัญญา เกิดบารมี เกิดพลังจิตที่เข้ม พอเวลานึกอะไร เราก็จะได้สมใจนึก รวยรุ่ง อยู่ดีมีสุข กับเขาบ้าง

 

นี่คือตำนานการเทปูนหล่อพระ ของค่ายปฏิบัติธรรมอัครเบญจพล LOTUS CAMP

 

โดย อาจารย์ศุภกิจ อัครเบญจพล
บันทึกไว้เมื่อ วันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ.2559

 

 

 

 ความภูมิใจในการรร่วมสร้างพระ

 

ความภูมิใจ คือ ความรู้สึกหนึ่ง ที่มักจะเกิดขึ้นเสมอ ในการร่วมสร้างพระแต่ละองค์ ในแต่ละสถานที่

 

1. ภูมิใจที่ได้ร่วมลงแรง สละหยาดเหงื่อด้วยมือของตนเอง ในการสร้างพระ
2. ภูมิใจที่ได้ชักชวนเพื่อนชาวพุทธ มาร่วมแสดงความกตัญญู และเคารพอย่างสูง ต่อรูปเคารพขององค์พระศาสดาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยการให้มาช่วยกันสร้างพระ
3. ภูมิใจในตนเอง ว่าเราเลือกแนวทางที่ถูกต้องแล้ว
4. ภูมิใจที่ได้รับฟังผลของการชักชวน ให้สร้างพระจากเพื่อนชาวพุทธว่า อยู่ดีมีสุขขึ้นกว่าเดิม
5. ภูมิใจอย่างสูงยิ่งที่ ได้เกิดในพระพุทธศาสนา

 

โดย อาจารย์ศุภกิจ อัครเบญจพล

บันทึกไว้เมื่อ วันที่ 5 กรกฎาคม 2559

 

Visitors: 1,241,415