ดอกบัว  เป็นดอกไม้ประจำพุทธศาสนา  บัวเป็นดอกไม้ที่เราใช้บูชาพระและเมื่อย้อนไปในสมัยพุทธกาลจะพบว่ามีการกล่าวถึงดอกบัวไว้หลายตอน  โดยเฉพาะอย่างยิ่งพระพุทธองค์ก็ได้ทรงเปรียบบัวว่าเหมือนกันบุคคลที่จะรับคำสั่งสอนของพระองค์ 

ทรงอ้างถึงดอกบัวสี่เหล่า ได้แก่

๑.  อุคฆฏิตัญญู  บุคคลที่มีสติปัญญาฉลาดเฉลียว  เป็นสัมมาทิฏฐิ  เมื่อได้ฟังธรรมก็สามารถรู้และเข้าใจในเวลาอันรวดเร็ว  เปรียบเสมือนดอกบัวที่อยู่พ้นน้ำ เมื่อต้องแสงอาทิตย์ก็เบ่งบานทันที

๒.  วิปัจจิตัญญู  บุคคลที่มีสติปัญญาปานกลางเป็นสัมมาทิฏฐิเมื่อได้ฟังธรรม

๓.  เนยยะ  บุคคลที่มีสติปัญญาน้อย แต่เป็นสัมมาทิฏฐิ เมื่อได้ฟังธรรมแล้ว พิจารณาตาม และได้รับการอบรมฝึกฝนเพิ่มอยู่เสมอ  มีความขยันหมั่นเพียร  ไม่ย่อท้อ  มีสติมั่น ประกอบด้วยศรัทธาปสาทะ  ในที่สุดก็สามารถรู้และเข้าใจได้ในวันหนึ่งข้างหน้า  เปรียบเสมือนซึ่งค่อย ๆ โผล่ขึ้นเบ่งบานได้ในวันหนึ่ง

๔.  ปทปรมะ  บุคคลที่ไร้สติปัญญา และยังเป็นมิจฉาทิฏฐิ  แม้ได้ฟังธรรมก็ไม่อาจเข้าใจความหมายหรือรู้ตามได้  ทั้งยังขาดศรัทธาปสาทะ   ไร้ซึ่งความเพียร เปรียบเสมือนดอกยังแต่จะตกเป็นอาหารของเต่าปลา  ไม่มีโอกาสโผล่ขึ้นพ้นน้ำเพื่อเบ่งบาน

    ดังนั้นเราทั้งหลายลองนำไปคิดพิจารณาถึงคน ๔ ประเภท ซึ่งในสังคมยุคปัจจุบันมีมากหรือมีน้อย ยิ่งประเภทที่ ๔ บอกสอนอะไรไม่ได้เลย

           ********************************