หลวงพ่อฤาษีฯ พามาหาอาจารย์

สวัสดีครับ ผมชื่อ บอล..ครับ

 

เห็นเขาเขียนบทความ เล่าถึงประสบการณ์เกี่ยวกับอาจารย์แล้ว อดไม่ไหว อยากเล่าบ้าง เอาเลยนะครับ ตัวผมเองตอนเป็นเด็ก เรื่องธรรมะนี่ เท่าที่จำได้ก็เป็นเรื่อง คุณยายชวนขึ้นไปห้องพระตอนเช้ามืด  แล้วนั่งสมาธิ เราก็นั่งไปอย่างงั้นแหละไม่รู้ว่านั่งไปทำไม แต่ก็เอากับเขาด้วย ถึงวันพระ ยายก็ชวนลูกหลานไปทำบุญที่วัดท่าทราย เป็นวัดบ้านนอกครับ ตอนอยู่บนศาลาวัด บางทีพระยังไม่ได้ฉัน แต่ยายเห็นเราหิว ก็ให้ฉันก่อนพระเลย 

 

ชีวิตของผมก็ได้สัมผัส เรื่องของการทำบุญใส่บาตรในช่วงวันสำคัญต่าง ๆ เช่น วันขึ้นปีใหม่  ในหมู่บ้านที่พักอยู่ เขาจัดทำบุญตอนเช้า ทุกวันขึ้นปีใหม่ครับ ผมเองเป็นลูกผู้ชายคนเดียวในบ้าน เลยต้องถือของทำบุญที่มีน้ำหนักมากหน่อย นั่นคือ ข้าวสวยที่ใส่ขัน เอาไว้ใส่บาตรครับ หนักกว่าใครเขาหน่อย ยังเคยนึกเล่นๆว่า ตายไปสงสัยมีแต่ข้าวไม่มีกับข้าวกิน คนอื่น ๆ ในบ้านมักถือพวกขนมกับกับข้าวใส่บาตรครับ

 

ข้ามมาช่วงเรียนหนังสือครับ.. ผมเรียนจบทางสายช่างมา ช่วงเรียนก็มีแต่เพื่อนกินเหล้า สูบบุหรี่ วัน ๆ เอาแต่ไปจีบผู้หญิง ไอ้เราก็เอากับเขาด้วย ผสมโรงไป เหล้าก็กิน บุหรี่ไม่สูบ แฟนก็มีไปอย่างงั้นแหละไม่ได้จริงจังอะไร... นับได้ก็ไม่กี่คน..  


กระโดดมาช่วงทำงานเลยดีกว่า... ชักเริ่มยาว ช่วงทำงานนี่แหละ  ที่ผมได้ศึกษาเรื่องการปฏิบัติธรรมมากขึ้น เรื่องมันมีอยู่ว่า ขณะที่ผมกำลังเล่นอินเตอร์เน็ทในห้องทำงานอยู่ ก็เล่นไปเล่นมา เปิดไปเจอเว็บธรรมะเว็บหนึ่ง ก็ได้เริ่มศึกษาธรรมะโดยอ่านจากเว็บเอา ขอรับซีดีที่เขาแจกตามเว็บ มาเปิดฟังบ้าง แรก ๆ ก็ฟังไปอย่างงั้นแหละ ฟังมั่งหลับมั่ง  แต่พอฟังไปฟังมา ชักเริ่มชอบ เพราะพระที่ท่านเทศน์ในซีดีที่เราเปิดฟัง ท่านเทศน์โดยใช้ภาษาง่าย ๆ ฟังเข้าใจง่าย พระรูปนั้นคือ "พระราชพรหมยาน" หรือ "หลวงพ่อฤาษีลิงดำ วัดท่าซุง จังหวัดอุทัยธานี"

 

พระเดชพระคุณหลวงพ่อฤาษีลิงดำรูปนี้แหละ ที่ทำให้ผมสนใจการปฏิบัติธรรมมากขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงขั้นทดลองปฏิบัติเอง แบบจริงจัง โดยการทานอาหารเพียง 2 มื้อ ตื่นเช้าขึ้นมานั่งสมาธิ ปฏิบัติแบบนี้ประมาณ 1 ปี  ช่วงนั้น รู้สึกน้ำหนักจะลดลงมากไปหน่อย ประกอบกับช่วงนั้นเพิ่งเลิกกับแฟนใหม่ๆ จนคนที่รู้จักกันถามว่าเป็นโรคอะไรหรือเปล่า (กรรมจริงๆ..) หรือบางคนอาจคิดว่าเราเสียใจที่เลิกกับแฟน จึงดูซูบผอมลงไป แต่จริง ๆ แล้วเราทดลองงดอาหารมื้อเย็นดู โดยระหว่างมื้อก็ไม่ทานอาหารอะไรเลย เรียกง่าย ๆ กินในมื้อเท่านั้น

 

แต่ผมว่าข้อดีของช่วงทานอาหาร 2 มื้อเท่าที่สังเกตดู ร่างกายของผมรู้สึกจะเบามาก จะเดินจะวิ่งนี่สบายมาก เพราะน้ำหนักลดลงนี่แหละ..เริ่มยาวอีกแล้ว

 

ข้ามมาช่วงที่ได้พบอาจารย์ศุภกิจเลยดีกว่า วันนั้นผมกำลังเล่นอินเตอร์เน็ทในห้องทำงานอีกตามเคย (มันทำงานอะไรของมันวะ..หลายคนเริ่มสงสัย.. ) กำลังเปิดดูเว็บชื่อดังของประเทศไทย พันทิพย์ดอทคอมนั่นเอง เปิดไปเจอกระทู้หนึ่ง มีคนตั้งกระทู้ประมาณว่า มีใครรู้จักพระหรือใครก็ได้ ที่สามารถบอกได้ไหมว่าเขาไปทำกรรมอะไรมา จึงป่วยตั้งแต่เล็กจนโต ไม่หายสักที (สงสัยเริ่มรำคาญตัวเอง) ผมก็ได้เปิดเข้าไปดูเนื้อหาในกระทู้ที่เขาลง ปรากฎว่ามีคนให้เบอร์โทรศัพท์ มาหลายเบอร์ เพื่อช่วยเหลือเจ้าของกระทู้ซึ่งป่วยมาก

 

ตัวผมเองนึกยังไงไม่รู้ ก็เลือกเอาเบอร์ที่มีคนลงไว้มา 1 เบอร์ แล้วทดลองโทรไปก็ปรากฏเป็นเสียงโทรศัพท์ตอบรับอัตโนมัติแนะนำสถานที่ว่า อยู่ที่ไหนซอยอะไรเปิดเวลากี่โมง ไอ้กระผมก็จดข้อมูลเอาไว้ (จดทำไมก็ไม่รู้..ปกติผมไม่ใช่คนชอบไปดูดวงดูหมออะไร )

 

ต่อมา..อีกไม่กี่วัน ผมก็มีธุระต้องเดินทางเข้ากรุงเทพฯ จึงนึกว่าเดี๋ยวเราทำธุระเสร็จแล้ว จะแวะเข้าไปตามที่อยู่ที่ได้มาสักหน่อย (ที่อยู่บ้านอาจารย์ศุภกิจ)  พอเสร็จธุระก็มืดพอดีไม่น่าจะเกิน 3 ทุ่ม (สมัยนั้นอาจารย์ยังสอนหนังสืออยู่) จึงแวะเข้าไปที่บ้านอาจารย์ศุภกิจ ไปกับเพื่อน 2 คน แต่เพื่อนไม่ยอมเข้าไป ผมเลยเข้าไปบ้านอาจารย์คนเดียว เข้าไปถึงก็เขียนชื่อที่อยู่ในสมุดคิวทองของอาจารย์..555..

 

พอเข้าไปในห้อง อาจารย์ก็ดูแก้กรรม (แก้เคล็ดชีวิต) ให้ตามปกติ แต่มีสิ่งที่ทำให้ผมแปลกใจอยู่หลายเรื่อง เล่าเรื่องเดียวพอ คือ อาจารย์รู้หมดเลยว่าเวลาอยู่ที่บ้าน ผมนั่งสมาธิแบบไหน นั่งยังไง  แถมยังแนะนำการปฏิบัติให้ผมอีก

 

พอหลังจากดูเสร็จก็ออกมาห้องข้างนอก ที่ใช้นั่งรอแก้กรรม ผมได้สนทนากับอาจารย์ว่า "ผมสนใจการปฏิบัติธรรมโดยศึกษาจากหลวงพ่อฤาษีลิงดำ"  อาจารย์ก็ได้เล่าให้ฟังว่า  "ตอนเย็นนอนพักอยู่ในบ้าน ฝันเห็น หลวงพ่อฤาษีลิงดำ มาบอกว่าวันนี้ลูกศิษย์ท่านจะมาหา" ผมยิ่งรู้สึกปลื้มใจเข้าไปใหญ่ .. คิดในใจว่า..หลวงพ่อพามานี่เอง..

 

หลังจากนั้นก็ได้คุยกับแม่อ้อย (ภรรยาอาจารย์ศุภกิจ) แม่อ้อยถามผมว่า ใครพามา หรือใครแนะนำมา ผมก็บอกว่า ผมเจอเบอร์โทรบ้านอาจารย์จากอินเตอร์เน็ทครับ..แม่อ้อยก็หันไปคุยเล่นกับอาจารย์ว่า.. เราดังใหญ่แล้วพ่อ..555..หลังจากสนทนาเสร็จ ก็ลาอาจารย์กลับบ้าน

 

กลับมาอยู่บ้าน ก็ได้ทำบุญแก้กรรม ตามที่อาจารย์บอกวิธีไว้ทุกประการ  จนอยู่มาวันหนึ่งนึกได้ว่า วันที่ไปแก้กรรมบ้านอาจารย์ อาจารย์เคยบอกว่า พาลูกศิษย์ไปปฏิบัติธรรมในป่าอยู่เรื่อย ๆ ผมเลยลองโทรไปหาอาจารย์ดู แบบว่าอยากไปด้วย อาจารย์รับสายโทรศัพท์ของผม ผมจึงถามว่า "อาจารย์จะไปปฏิบัติธรรมในป่าอีกเมื่อไหร่ครับ ผมอยากไปด้วย" อาจารย์ตอบผมว่า "อาจารย์กำลังสร้างสถานปฏิบัติธรรมอยู่ กำลังจะไปที่นั่นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า" ผมเลยขอไปกับอาจารย์ด้วย

 

เมื่อเดินทางไปถึงสถานที่ก่อสร้าง (ค่าย Lotus Camp ในปัจจุบัน) ก็พบกับพื้นที่ที่โล่งมาก อารมณ์ประมาณไร่ข้าวโพดแห้ง ๆ แล้ง ๆ พื้นดินเป็นสีแดง ๆ ดำ ๆ มีลมร้อนพัดฝุ่นปลิวไปทั่ว แบบว่าร้อนชิบ... ร้อนขนาดต้องหาที่เย็น ๆ ที่สุดในค่ายนั่งพัก (นั่นคือหน้าส้วม)  ผมก็ได้ไปช่วยขึงรั้วลวดหนาม ล้อมรอบค่ายกันคนเข้า กับกันวัวเดินเข้ามากินหญ้า.. (มีหญ้าที่ไหนวะ.. ไอ้วัวโง่..แล้งจะตายx่า ..บวกกับร้อนชิบ..ผมนึกในใจ...ตกเวลากลางคืนก็นั่งสมาธิกัน... ขออภัยในภาษาบ้านนอกของผม)

 

หลังจากการเดินทางไปช่วยงานอาจารย์ครั้งแรกแล้ว ก็ปรากฏว่ามีครั้งที่สอง..สาม..สี่...ห้า..หก..ไปเรื่อยๆ ..จนถึงปัจจุบัน....ตัวผมเองก็มีความตั้งใจ ที่จะช่วยงานอาจารย์กับแม่อ้อยไปเรื่อย ๆ นั่นแหละครับ มีเหตุการณ์อีกมากมาย ที่อยากจะเล่าให้เพื่อน ๆ ฟัง วันนี้หมดแรงพิมพ์แล้วครับ (แบบว่าพิมพ์เร็วมาก...)  ขอให้ทุกท่านมีความสุขมาก ๆ นะครับ

 

ขอจบบทที่หนึ่งไว้แค่นี้ก่อนนะครับ ...


สวัสดี

(บันทึกเมื่อ ตุลาคม พ.ศ. 2551)

        

 


  • ปักกลด
    บทที่ 2 มือใหม่ไปปักกลดในป่า สวัสดีครับเพื่อนๆ วันนี้พอจะมีเวลา ( จากการเล่นเน็ท ) เลยมานั่งพิมพ์เรื่องราวให้เพื่อน ๆ ได้อ่านเล่นกันครับ..จากตอนที่แล้วที่ผม เล่าถึงความร้อนของอาก...

  • วัดท่าซุง
    บทที่ 3 ของแบบนี้ต้องพิสูจน์ด้วยตนเอง สวัสดีครับ วันนี้วันลอยกระทง อยู่ว่าง ๆ (ว่างได้ไงฟะ..เวลาทำงานนะนี่.. ) เลยนั่งพิมพ์ประสบการณ์ให้เพื่อน ๆ ได้อ่านกันครับ จากตอนแรก ๆ ผมได้เล...

  • ร้านกาแฟ
    บทที่ 4 ประสบการณ์ความทุกข์ สวัสดีครับเพื่อน ๆ วันนี้ผีเข้าครับ..เลยอยากเล่าประสบการณ์ การปฏิบัติธรรมให้เพื่อน ๆ ฟัง...จากตอนที่แล้ว ผมได้พูดถึงการเดินทางไปเที่ยวยังวัดต่าง ๆ และป...

  • เครื่องเสียง
    บทที่ 5 การตามหาความสุขทางหูสวัสดีครับเพื่อน ๆห่างหายไปนาน กับการเขียน เรื่องเล่าประสบการณ์การปฏิบัติธรรมของผม จริง ๆ แล้วผมไม่ได้หายไปไหนหรอกครับ ผมยังคงวนเวียนอยู่ในเวป www.Lotus...
Visitors: 1,491,307