เพื่อนร่วมรบผู้ซึ่งจากไป

ในทุก ๆ แห่งบนโลกใบนี้ เชื่อเถอะว่า ไม่มีที่ใดเลย ที่ปราศจากการใช้พื้นที่ ปราศจากการผูกพัน และอาลัยต่อพื้นที่นั้น ๆ ณ ค่ายอัครเบญจพลก็เช่นกัน ด้วยความรักและผูกพัน ด้วยอยากมีส่วนร่วม อนุโมทนาบุญกับนักรบกิเลส (ผู้ปฏิบัติธรรม) ทุกท่าน เธอผู้ที่มาในชุดสีเขียว จึงให้ความเมตตาดูแล ให้พวกนักรบกิเลศปลอดภัยจากทุกสิ่ง ที่คิดไปเองว่าจะมีจะเป็น  ด้วยว่าพื้นที่เป็นที่ ๆ มีต้นไม้มาก มีคลองน้ำ และเหตุที่ทำให้เธอปรากฏกายให้เห็น ก็เป็นเฉพาะบุคคล เพราะว่าบุคคลนั้นอยากรู้.... มีจิตไม่สำรวมจากอาสวะกิเลศทั้งหลายที่กระทบ..

 

คราหนึ่ง....นักรบของค่ายเสียชีวิตลงอย่างสงบ ด้วยโรคประจำตัวเรื้อรัง โดยส่วนตัวแล้วนักรบท่านนี้ มีความผูกพันกับค่ายของเรามาก เขาชอบทุกอย่างที่เรียกว่า...เป็น อยู่ คือ ค่ายอัครเบญจพล และแม้นกระทั่งอาหารการกินของค่าย เขาก็ชมว่าอร่อยมากกก  (ก็คนรักกัน อะไร ๆ ก็ดีหมดแหละ....) และ....หนึ่ง ก็คือ เป็นที่แห่งแรก ที่เขาได้รู้จักว่าการนั่งสมาธินั้นคืออย่างไร....ครานั้น มีการจัดให้มีการปฏิบัติธรรม เช่นที่เคยมีมา เพียงแต่ว่าคราวนี้ไม่มีเขา....ภรรยาของนักรบท่านนี้ ได้นำอาหารมาร่วมทำบุญด้วย

 

เมื่อพลบค่ำ ก็ได้เวลาที่จะต้องปฏิบัติธรรม เป็นรายการสุดท้ายของวันนั้น ประมาณเวลา 20.00 น. ท่านอาจารย์ศุภกิจ ได้กล่าวคำทักทาย กับบรรดานักรบทั้งใหม่และเก่าที่ได้ติดตามมา ด้วยความเป็นกันเอง และได้กล่าวถึงเพื่อนร่วมรบผู้ซึ่งจากไป กล่าวว่า "คืนวันนี้ กฤตก็มาด้วย เพราะเป็นห่วงภรรยาที่เดินทางไกล มาร่วมทำบุญกับพวกเรา (มาจากสมุทรปราการ ไป บ่อพลอย) อาจารย์ก็ขออนุโมทนาด้วย ไม่ว่าจะเป็นสำรับกับข้าว ทั้งที่นำมาแบ่งปัน ให้เพื่อนนักรบทั้งหลาย และนำมาร่วมทำบุญด้วย อ้าวนั่งยิ้มอยู่ท้ายศาลานั้น"

 

โดยปกติ ท่านอาจารย์ก็จะไม่ได้เอ่ยถึง คนที่จากไปให้ได้รู้ ก็เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่ คนไม่มีตาดี จะไม่สามารถสัมผัสได้ และอาจเป็นเหตุปัจจัย ให้เกิดการปรามาส จาบจ้วงต่อครูบาอาจารย์ แต่ด้วยสงสารผู้เป็นภรรยา จึงอยากให้เกิดความสบายใจ ที่จะได้รู้ว่าจิตวิณญาณดวงนั้น ไม่ได้ถูกคุมขัง จากบาปกรรมใด ๆ และยังได้มาร่วมอนุโมทนาบุญด้วย

 

เช้าวันถัดมา ก็มีคนมีบุญ มารายงานตัว ต่อท่านอาจารย์ศุภกิจว่า  "เมื่อคืน หลังจากการปฏิบัติธรรมเสร็จแล้ว ขณะที่หนูกับแม่ เดินกลับเข้าที่พัก หนูเหลือบไปเห็นผู้หญิงใส่ชุดเขียว ยืนมองมาที่หนู หนูมองเห็นหน้าไม่ชัด แต่ก็นึกแปลกใจว่า ทำไมใส่ชุดเขียวนะ หวั่น ๆ อยู่ว่าใครเอ่ย....(เวลาปฏิบัติธรรมจะใส่เสื้อขาว) หรือว่าเป็นแม่บ้าน แต่ก็รีบเดินเข้าห้องไป" ท่านอาจารย์หัวเราะเบา ๆ บอกว่าไม่มีอะไร

 

จากเหตุการณ์ครานั้น ก็ยังมีปรากฏเนือง ๆ จากเด็กวัยรุ่นชาย 3 คน เล่าว่า เห็นหน้าชัดมากครับ ยิ้มให้ผมด้วย (สมัครใจมาเองโดยดูจากเว็บของโลตัสแคมป์ ในคราวนั้น ทั้ง 3 คนขอสมัครเป็นลูกศิษย์ในเช้าวันต่อมา)

 

เช้าวันถัดมา ก็มีคนมีบุญ มารายงานตัว ต่อท่านอาจารย์ศุภกิจว่า  " เมื่อคืน หลังจากการปฏิบัติธรรมเสร็จแล้ว ขณะที่หนูกับแม่ เดินกลับเข้าที่พัก หนูเหลือบไปเห็นผู้หญิงใส่ชุดเขียว ยืนมองมาที่หนู หนูมองเห็นหน้าไม่ชัด แต่ก็นึกแปลกใจว่า ทำไมใส่ชุดเขียวนะ หวั่น ๆ อยู่ว่าใครเอ่ย....(เวลาปฏิบัติธรรมจะใส่เสื้อขาว) หรือว่าเป็นแม่บ้าน แต่ก็รีบเดินเข้าห้องไป ท่านอาจารย์หัวเราะเบา ๆ บอกว่าไม่มีอะไร
 

จากเหตุการณ์ครานั้น ก็ยังมีปรากฏเนือง ๆ จากเด็กวัยรุ่นชาย 3 คน เล่าว่า เห็นหน้าชัดมากครับ ยิ้มให้ผมด้วย (สมัครใจมาเองโดยดูจากเว็บของโลตัสแคมป์ ในคราวนั้น ทั้ง 3 คนขอสมัครเป็นลูกศิษย์ในเช้าวันต่อมา)

 

Visitors: 1,485,844