ทุกข์มาก...ก็ให้นั่งให้ตายไปเลย

สวัสดีครับ ผมชื่อกรครับ

 

นิสัยผม ผมเป็นคนบ้างานมากเกินไป งานยุ่งจนแทบไม่มีเวลา ผมเห็นช่องทาง โอกาสที่จะสร้างตัว ขึ้นไปในตำแหน่งที่สูงขึ้น เลยทำแต่งาน จนไม่มีเวลาส่วนตัว อยู่มาวันหนึ่ง แฟนเขามาบอกเลิก ผมรู้สึกว่า เอ๊ะ..ทำไมเราจะต้องโดนทีเดียว สองเรื่องพร้อมกัน คือ ปัญหาเรื่องความรัก และหน้าที่การงาน ก็เลยคิดอะไรไม่ได้ในตอนนั้น คิดได้แต่ว่า ตายดีกว่า ไม่รู้ว่าจะตายวิธีไหน อย่างไร สองเดือนนี้ คิดแต่ว่าจะตาย จนคิดได้ว่าเราเรียนไฟฟ้ามา เอาไฟช๊อตให้ตายดีกว่า

 

แต่บังเอิญว่า ไปเจอกระดาษของอาจารย์ศุภกิจ เลยตัดสินใจมาหาอาจารย์ อาจารย์ก็แนะนำว่า “ทุกข์มาก...ก็ให้นั่งให้ตายไปเลย” ผมก็เลยเริ่มนั่งสมาธิแบบอาจารย์บอก คือ นั่งให้มันเยอะเข้าไว้ ให้เรื่องนี้มันคลายไป

 

ผมคิดว่า ผมควรจะไปบอกหัวหน้างานดีกว่า เพื่อให้รับรู้ว่า เราน่ะ ไม่สามารถทำงานได้เหมือนเดิม คือ ไม่สามารถทำงานได้ ถึงสองร้อย สามร้อยเปอร์เซนต์เหมือนเดิม ลูกพี่ก็น่ารักครับ คือ นึกว่าจะช่วยผม กลับเอาไปพูดต่อ ในตึกที่ทำงาน ทีนี้พนักงานทุกคน รู้หมดเลยครับ ก็กลายเป็นว่า จะมีการโทร.เข้ามาเช็คว่า เราทำงานไหม หนัก เข้าก็จะขับรถมาดูเอง ต่อมาก็พาผู้บริหารมาดูด้วย ว่าเรามาทำงานหรือเปล่า

 

จนผมตัดสินใจว่า ถ้ามันจะแพ้ หรือมันจะต้องตายจริง ๆ ก็นั่งสมาธิ ให้มันตายไปเลยดีกว่า ก็เลยตัดสินใจ นั่งตั้งแต่เที่ยงคืนจนถึงตีห้า สามวันก็รู้เรื่องครับ คิดได้ว่า ปล่อยวางทุกอย่างดีกว่า แล้วเราก็ไม่เจ็บตัวด้วย ถ้าเกิดเรามาคิดอย่างนี้ งานก็ไม่ดี อะไร ๆ ก็แย่ไปหมด

 

สุดท้าย ก็ได้ทางออกทุกอย่างแล้ว จากการที่เรานั่ง ให้มันตายไปเลย เวลาที่อาจารย์สอนอะไร ผมก็เอาไปคิด ว่าเราจะต้องทำอย่างไร แล้วมันควรจะเป็นอย่างนี้ แรก ๆ อาจจะยากลำบาก เพราะเราไม่เคยทำขนาดนี้ แต่วันนี้ ที่เราได้ลองทำมันไปเรื่อย ๆ มันเหมือนร่างกายมันรับได้ มันเป็นความเคยชิน มันทำให้เราเข้าใจอะไรดีขึ้น

 

กร วิศวกรบริษัท

 

 

Visitors: 1,489,017