ประสบการณ์ความทุกข์

บทที่ 4 ประสบการณ์ความทุกข์

 

สวัสดีครับเพื่อน ๆ วันนี้ผีเข้าครับ..เลยอยากเล่าประสบการณ์ การปฏิบัติธรรมให้เพื่อน ๆ ฟัง...จากตอนที่แล้ว ผมได้พูดถึงการเดินทางไปเที่ยวยังวัดต่าง ๆ และประสบการณ์การปฏิบัติแบบมือใหม่ ซึ่งผมคิดว่ามือใหม่ทั้งหลาย (รวมตัวผมด้วย) เมื่อเริ่มสนใจการปฏิบัติธรรมขึ้นมา จะด้วยสาเหตุอะไรก็แล้วแต่ เช่น อกหัก รักคุด ตุ๊ดเมิน หรือผิดหวัง จากเรื่องหน้าที่การงาน ธุรกิจต่าง ๆ



เมื่อได้รับคำแนะนำว่าให้ไปทำบุญ ใส่บาตร ถวายสังฆทาน หรือ ให้ไปถือศีล นั่งสมาธิ ปฏิบัติธรรม แล้วจะทำให้ชีวิตดีขึ้น ธุรกิจการงานมีความคล่องตัวมากขึ้น ก็อาจมีความสงสัยว่า การปฏิบัติธรรมนั้นทำอย่างไร เพราะจากที่ตัวผมเองได้หาข้อมูลการปฏิบัติธรรมจากอินเตอร์เน็ทบ้าง จากหนังสือบ้าง ได้ฟังซีดีธรรมะของครูบาอาจารย์ท่านต่าง ๆ บ้าง ปฏิบัติแบบงู ๆ ปลา ๆ เองบ้าง ก็เป็นเหตุให้เกิดความสับสน ตามประสาคนอ่านมาก ฟังมาก แต่ปฏิบัติน้อย ..ว่าปฏิบัติธรรม..ทำอย่างไร ???


ครูบาอาจารย์บางท่าน ก็พูดถึงการทำสมาธิด้วยวิธีต่าง ๆ กัน บางท่านก็บอกให้เจริญสติ บางท่านก็ให้พิจารณาร่างกายบ้าง กระดูกบ้าง ซากศพบ้าง...มือใหม่ที่อ่านมาก ฟังมาก ชักเริ่ม..งง ตัวผมเองก็..งง..เหมือนกัน จะปฏิบัติแบบไหนดีฟะ..นั่งสมาธิก็ขี้เกียจนั่ง จ้องจะนอนสมาธิอย่างเดียวเลย..อิ.อิ..เจริญสติก็ทำไม่ค่อยเป็น แต่ถ้าเจริญกิเลส..ละก็..ของถนัด..555


เมื่อมีโอกาสได้สนทนากับ อาจารย์ศุภกิจ ก็ได้รับคำแนะนำว่า “ขึ้นต้นไม้ให้ขึ้นทีละต้น อย่ามากหมอมากความ”  ผมเองก็มาตีความคำพูดของอาจารย์ แปลได้ความว่า เมื่อได้แนวทางการปฏิบัติธรรมอย่างใดอย่างหนึ่งมาแล้วก็ให้ลงมือปฏิบัติ ไม่ใช่ว่าเปลี่ยนวิธีปฏิบัติไปเรื่อย ๆ มันก็ขึ้นไม่ถึงจุดสุดยอดสักที ปีนต้นไม้ต้นแรก ยังไม่ทันถึงครึ่งต้นก็ย้ายไปปีนต้นไม้ต้นอื่นอีกแล้ว ย้ายไปย้ายมาอยู่เรื่อย ๆ แล้วก็มาบ่นว่า ปฏิบัติธรรมแล้วไม่เห็นจะได้อะไรเลย..


ตามความเข้าใจของตัวผมเองนั้น การปฏิบัติธรรม หมายถึง การปฏิบัติตามคำสั่งสอน ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า.. แล้วพระพุทธเจ้าสอนอะไรล่ะ..


คำสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น พูดถึงเรื่องของความทุกข์ สาเหตุของความทุกข์ ความดับทุกข์ และวิธีปฏิบัติ ให้ความทุกข์หมดไป


ถ้าพูดถึงเรื่องความ ทุกข์.. แค่ได้ยินชื่อก็แทบจะไม่อยากรับรู้แล้ว เพราะขึ้นชื่อว่าความทุกข์ ไม่มีใครอยากได้หรอกครับ..ผมเองก็ไม่อยากได้ ไม่อยากมี ไม่อยากเป็นทุกข์.. แต่ประโยชน์ของความทุกข์นั้นมีอยู่มากครับ ทุกท่านได้โปรดสนใจ เพราะถ้าผู้สนใจการปฏิบัติธรรมไม่รู้จักความทุกข์ ก็คงไม่อยากรู้ว่า ทำอย่างไร ความทุกข์จะลดลงได้ หรือทำอย่างไรความทุกข์ จึงจะหมดไปได้ ผมเชื่อว่าหลาย ๆ ท่านที่ได้มีโอกาสมาแก้กรรมกับอาจารย์ศุภกิจ ส่วนใหญ่มีสาเหตุมาจากความทุกข์นี่แหละครับ


ความทุกข์นั้น มีวิธีสังเกตได้ง่ายๆครับ เพราะมันเกิดขึ้นตลอดเวลาอยู่แล้วตั้งแต่เกิดมา


สังเกตได้จาก ชีวิตประจำวันของตัวเอง เมื่อตื่นนอนลืมตาขึ้นมาในตอนเช้า ก็เริ่มปวดขรี้ ปวดเยี่ยวแล้ว (ขี้กับเยี่ยวนั้น ก็มาจากอาหารที่เราทานเข้าไปนั่นแหละ) ตามร่างกายก็เหนียว หนึบหนับ จากขี้เหงื่อขี้ไคลหมักหมมมาทั้งคืน ปากก็มีกลิ่นของเศษอาหาร ที่หมักหมมอยู่ในปากตลอดคืน (ขนาดแปรงฟันก่อนนอนแล้วนะนี่) ขี้ตาแห้งกรัง บางทีมีคราบน้ำลายติดอยู่รอบๆปาก  (อ่านแล้วกินข้าวไม่ลง..555) บางครั้งนึกในใจว่า พวกดารา ที่เขาหล่อ ๆ สวย ๆ ตื่นนอนมาแล้วจะเป็นเหมือนเราหรือเปล่าหว่า... ลืมตาขึ้นมาก็เจอกับอาการที่ ทำให้ไม่สบายเนื้อไม่สบายตัว ทนไม่ไหวต้องรีบไปอาบน้ำแล้ว


อาบน้ำไปก็บ่นไปว่า เมื่อคืนก่อนนอน กรูอาบน้ำไปแล้วนี่หว่า นอนก็นอนห้องแอร์ มันสกปรกมาจากไหนวะ.. นั่งขรี้ไป..ก็ดมขรี้ตัวเองไป.. พร้อมกับนึกในใจว่า เหม็นชิบหาย..555.. หลังจากเมากลิ่นก็เกิดสงสัยว่า.. นางงามจักรวาลเขาขรี้ เหม็นไหมวะ.. เพื่อน ๆ ผู้หญิงช่วยบอกหน่อยได้ไหม..


หลังจากอาบน้ำ แต่งตัวเสร็จแล้ว..รอช้าอยู่ไม่ได้ครับ ต้องรีบไปทำงาน ไหนจะต้องไปส่งหลาน ที่สถานรับเลี้ยงเด็กก่อนไปทำงานอีก ตอนเช้ารถก็ติด เพราะคนรีบไปทำงานกัน คนขับรถบางคันก็..สุดจะบรรยาย.. อยากจะตะโกนไปถามว่า..พี่ซื้อใบขับขี่มาจากไหนวะ..555.. บางวันตื่นสายก็ต้องขับรถเร็วหน่อย..ปาดหน้าตุ๊ก ๆ บุกสิบล้อ ฮ่อรถเก๋ง เล็งช่องว่าง เสี่ยงตายเข้าไปอีก เฮ้อ..นี่แหละทุกข์แต่เช้า..


มาถึงที่ทำงาน ก็ต้องเตรียมงานในแต่ละวัน.. บางวันเจอเพื่อนร่วมงานปากดี (หมายถึงปากไม่ดี) ต้องทนฟังคำพูดที่ไม่ค่อยอยากฟัง.. สงสัยกรรมปากหมาของเราส่งผล เลยต้องมาฟังคนอื่นปากหมา.. 555    บางทีก็ต้องทนเห็นพฤติกรรมแปลก ๆ ของคนอื่น ซึ่งไม่อยากเห็นเลย.. นั่งทำงานไปสักพักก็เริ่มเมื่อย ขยับตัวไปมา


นี่ถ้าไม่สนใจเรื่องการปฏิบัติธรรม คงไม่รู้ว่าการที่เราขยับร่างกาย เปลี่ยนอิริยาบถ บิดไปบิดมา ก็เพื่อบรรเทาความทุกข์ทางร่างกายนี่เอง เพราะร่างกายของเรามันนั่งนาน ๆ ไม่ได้มันเมื่อย ยืนนาน ๆ ไม่ได้มันเมื่อย เดินนาน ๆ ไม่ได้มันเมื่อย นอนนาน ๆ ไม่ได้มันเมื่อย เพื่อน ๆ ลองสังเกตดูนะครับว่า วัน ๆ หนึ่งเราขยับตัวเปลี่ยนอิริยาบถตลอดเวลาหรือเปล่า..
 

มีอยู่ช่วงหนึ่ง ผมได้หุ้นกับเพื่อน เปิดเคาน์เตอร์กาแฟเล็ก ๆ ในร้านเบเกอรี่ของเพื่อน ขายกาแฟสด น้ำปั่นสูตรต่างๆ.. ลงทุนไม่มากครับ แต่ผลที่ได้มากมายครับ มากมายเพราะผมได้มีภาระเพิ่มขึ้น จากที่ไม่ต้องรีบตื่นนอน ก็ต้องตื่นนอนเร็วกว่าปกติ เพื่อที่จะไปซื้อน้ำแข็ง แล้วรีบไปเปิดร้าน รอคนมาช่วยขายของให้ เพราะผมไม่ได้ขายเองมีงานประจำอยู่แล้ว หลังจากเปิดร้านเสร็จ ก็ขับรถกลับไปรับน้องที่บ้าน เพราะทำงานที่เดียวกัน แล้วไปทำงานต่อ เลิกงานกลับถึงบ้าน รีบล้างหน้าล้างตา แล้วไปที่ร้าน เพื่อที่จะรับช่วงต่อจากคนขายตอนกลางวัน เฝ้าร้านต่อจนมืด ปิดร้าน..ผมทำแบบนี้อยู่เดือนกว่า ๆ รู้สึกว่าเหนื่อยมาก ที่เหนื่อยเพราะไม่เคยค้าขายมาก่อน ได้รับรู้ถึงรสชาติของชีวิต ว่าคนค้าขายที่เขาร่ำรวยมีเงินมีทองใช้ ไม่ใช่ได้มาง่าย ๆ เขาเหนื่อย ที่ต้องอดหลับอดนอนก็มีอยู่มาก อย่างเพื่อนของผม ทำขนมขาย บางทีแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน..


หลังจากนั้นไม่นาน กิจการร้านกาแฟสดของผมก็ได้ทำการปิดปรับปรุง.. (เจ๊ง..555) แต่ถึงร้านกาแฟสดจะเจ๊ง แต่การปฏิบัติธรรมของผมไม่เจ๊งครับ เพราะหลังจากได้สัมผัสความเหนื่อยยากจากการค้าขาย ทุกวันนี้เวลาผมเดินทางไปที่ไหน เห็นคนทำมาหากิน ไม่ว่าจะเป็นร้านก๋วยเตี๋ยว คนปั่นจักรยานขายล็อตเตอรี่ คนขายผลไม้ หรือร้านไหน ๆ ในใจผมก็จะนึกอวยพรขอให้เขาขายดี ทุกร้านไป


ทั้งหมดนี้ เป็นประสบการณ์ความทุกข์ของผมครับ สำหรับวันนี้ขอจบเรื่องเล่าเพียงเท่านี้ก่อนนะครับ ขอให้เพื่อน ๆ มีความสุขมาก ๆ นะครับ
 

สวัสดี

(บันทึกเมื่อ มกราคม พ.ศ. 2552)


  • ปักกลด
    บทที่ 2 มือใหม่ไปปักกลดในป่า สวัสดีครับเพื่อนๆ วันนี้พอจะมีเวลา ( จากการเล่นเน็ท ) เลยมานั่งพิมพ์เรื่องราวให้เพื่อน ๆ ได้อ่านเล่นกันครับ..จากตอนที่แล้วที่ผม เล่าถึงความร้อนของอาก...

  • วัดท่าซุง
    บทที่ 3 ของแบบนี้ต้องพิสูจน์ด้วยตนเอง สวัสดีครับ วันนี้วันลอยกระทง อยู่ว่าง ๆ (ว่างได้ไงฟะ..เวลาทำงานนะนี่.. ) เลยนั่งพิมพ์ประสบการณ์ให้เพื่อน ๆ ได้อ่านกันครับ จากตอนแรก ๆ ผมได้เล...

  • เครื่องเสียง
    บทที่ 5 การตามหาความสุขทางหูสวัสดีครับเพื่อน ๆห่างหายไปนาน กับการเขียน เรื่องเล่าประสบการณ์การปฏิบัติธรรมของผม จริง ๆ แล้วผมไม่ได้หายไปไหนหรอกครับ ผมยังคงวนเวียนอยู่ในเวป www.Lotus...
Visitors: 1,491,306