กรรมปวดขาโดยไม่รู้สาเหตุ

บทที่ 2  กรรมปวดขาไม่รู้สาเหตุ (ระลึกได้ว่า เกิดจากการฉีกขายุงตอนเด็ก)


จะเล่าเหตุการณ์เมื่อตอนเป็นเด็กของเรา ในช่วงอายุตั้งแต่ 4-10 ขวบ ตอนวัยเด็ก เราเป็นเด็กที่ซนมาก เนื่องด้วยอยู่บ้านนอก ลักษณะบ้านเป็นบ้านไม้เก่า ๆ มักมีพื้นชื้นแฉะอยู่เสมอ จะชอบไปเล่นจับไส้เดือน บางทีก็หนีแม่ แอบปั่นจักรยานไปเล่นน้ำ ที่บ่อน้ำซึ่งอยู่ไกลมาก

 

สมัยนั้น มีเพื่อนเป็นรุ่นพี่อยู่แถวบ้านประมาณ 4-5 คน มาเล่นกัน บางทีก็มีเล่นกระโดดยางมั่ง พอเห็นมด จะชอบเอาน้ำไปราดรังมด บางทีเอากระดาษจุดไฟเผา แล้วโยนลงไปที่รังมดมั่ง

 

พอโตมาหน่อย ช่วงอายุ 8-10 ขวบ จะเป็นคนที่เกลียดยุงมาก เวลาตบยุงได้แล้ว จะจับยุงมาฉีกขา และแขนมันทีละคู่ รวมทั้งแมงปอ ตั๊กแตน ก็ด้วยนะ มันสนุกดี ทำอย่างนี้มาเรื่อย ๆ

 

หลังจากนั้นมา ไม่รู้เป็นอะไร พอเวลาที่ตะวันตกดิน อากาศเริ่มเย็น จะมีอาการปวดขา ตั้งแต่ช่วงเอวลงไป ขาจะชา  ปวดจนต้องร้องไห้ด้วยความทรมานทุกครั้งที่มีอาการ จนแม่ต้องมานั่งข้าง ๆ มานวดให้ และจะบ่นว่ามันเป็นกรรมเวรอะไร ไปทำอะไรมา ถึงต้องเจ็บปวดทรมานอย่างนี้ อาการอย่างนี้ เกิดขึ้นกับเราอย่างต่อเนื่องมาเรื่อย ๆ เราก็ต้องทน

 

เมื่อโตมาอายุได้ 13 ปี ก็เริ่มมีประจำเดือน พอถึงเวลามีจะปวดท้องมาก จนบางครั้งปวดรุนแรงถึงกับเป็นลมไปเลย ถ้าเป็นเวลาปกติจะเป็นคนแข็งแรง เพราะเล่นกีฬาอยู่เสมอ แต่จะมีโรคประจำตัวอย่างนี้คือ ปวดท้องประจำเดือนมาก และปวดขาอย่างทรมาน

 

จนเมื่อได้ไปปฏิบัติธรรม ที่วัดถ้ำกลองเพล จ.หนองบัวลำภู (วัดหลวงปู่ขาว อนาลโย) ได้ไปถือศีล 8 และได้เริ่มนั่งสมาธิ และหลังจากที่ได้มารู้จักกับอาจารย์ศุภกิจ ก็ได้เริ่มนั่งสมาธิอย่างจริงจัง ทำมาเรื่อย ๆ สมัยก่อน อาจารย์ศุภกิจจะเปิดค่ายปีละ 4 ครั้ง ในช่วงวันหยุดยาว 3 วัน และช่วงที่ไม่ได้เปิดค่าย เราก็มีโอกาสได้เข้าปฏิบัติธรรมปิดวาจา 7 คืน 8 วันของทีมงานแม่ชีศิริ กรินชัย

 

พอได้เข้าปฏิบัติธรรมอย่างเข้มข้นจริงจัง จนในวันที่ 7 ของวันที่เข้าคอร์สนั่งสมาธิ อยู่ดี ๆ น้ำตาก็ไหล และนึกขึ้นได้ว่า ตัวเองได้เคยฉีกขายุง และทำร้ายสัตว์ต่าง ๆ ถึงรู้ว่านี่น่าจะเป็นสาเหตุของ การปวดขา ปวดท้อง จากนั้นอาการปวดขา และปวดท้อง ของเราก็ลดลง เพราะช่วงที่นั่งสมาธิได้แผ่เมตตา ขออโหสิกรรมด้วย  เราถึงบางอ้อว่า สิ่งนี้คือ “ศีล สมาธิ ปัญญา” และหลังจากนั้นเราก็ไม่ค่อยได้ตบยุงและฉีกขายุงอีก ไม่รังแกกันอีก เพราะเราถือศีล 5 ค่ะ

 

ลองดูนะคะว่า เรื่องของเราจะสามารถนำมาเป็นธรรมทานให้ใครได้หรือไม่ค่ะ ยินดีแชร์ให้คนอื่นทราบค่ะ

 

หมวย

13 กรกฎาคม 2559

 

Visitors: 1,485,844